دانستنی ها و شگفتی های زمین
خواب زمستانی حیوانات

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خواب زمستانی چیست؟

چرا برخی حیوانات به خواب زمستانی فرومی‌روند؟

 

خواب زمستانی حیوانات

جانوران جایی را براي زندگی انتخاب می‌کنند که آب و هوای خوبی داشته باشد و پیدا کردن غذا در آن آسان باشد.  به همین دلیل هرچه فصل زمستان نزدیک‌ترمی‌شود، برخی از حیوانات برای فرار از سرمای طاقت‌فرسا و گرسنه نماندن به سرزمین‌های گرم‌تر مهاجرت می‌کنند، بسیاری از پرندگان و حیوانات در گله‌ها ودسته‌های بزرگ  مهاجرت می‌کنند.  اما بعضی حیوانات هم ترجیح می‌دهند به جای اینکه مسیر طولانی را برای پیدا کردن جای گرم وغذا طی کنند، همان جایی که هستند بمانند و بخشی یا تمام زمستان را در خواب به سرببرند.

 

 

خواب زمستانی

برخی از جانوران خونگرم(پستانداران و پرندگان) با وارد شدن به نوعی خواب عمیق، به نام خواب زمستانی، زمستان را سپری می‌کنند. آن‌ها در طی خواب زمستانی، برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی، سرعت فعالیت‌های بدن خود را کم می‌کنند و دمای آن را پایین می‌آورند. ضربان قلب و سرعت تنفس آنها هم کاهش پیدا می‌کند. حتی موقعی که دما نزدیک به صفر باشد، دمای بدن ممکن است تا حدود دمای محیط برسد.

جانوران زمستان خواب معمولا مکانی گرم و امن را برای گذراندن زمستان انتخاب می‌کنند. خفاش‌ها در درون غارها، که دما زیاد تغییر نمی‌کند، می‌خوابند. جوندگان کوچک در گودال‌های زیرزمینی، که به منظور گرم‌تر شدن با علف پوشیده شده، می‌خوابند.

چراجانوران به خواب زمستانی می‌روند؟

جانوران خونگرم، برای تولید گرما و کم و بیش ثابت نگه داشتن دمای بدن خود، غذا را می‌سوزانند.در زمستان جانوران برای گرم نگه داشتن بدن خود به انرژی گرمایی بیشتری نیاز دارند و این هنگامی است که غذا کم است. آن‌ها با خواب زمستانی در مصرف انرژی صرفه‌جویی می‌کنند.

خواب زمستانی واقعی

بعضی جانوران مانند خارپشت اروپایی، سنجاب زمینی، نوعی قورباغه‌ی جنگلی، برخی خفاش‌ها، مارها، حلزون‌ها و لاک‌پشت‌ها واقعا به خواب طولانی زمستانی می‌روند. خواب حیواناتی که به خواب واقعی زمستانی می‌روند، تقریبا شبیه مرگ است و کاملا برخلاف خواب معمولی است. دمای بدن این حیوانات آنقدر کاهش پیدا می‌کند تا تنها کمی گرم‌تر از مخفیگاهش شود. به همین دلیل، غذای ذخیره شده در بدنش را با سرعت خیلی خیلی کمی می‌سوزاند. حیواناتی که در خواب زمستانی به سر می‌برند، به اکسیژن کمتری احتیاج دارند و در نتیجه تنفسشان آرام‌تر می‌شود وقلب آنها خیلی ضعیف می‌زند. وقتی فصل بهار می‌آید حیوانات با تغییر در دما و رطوبت، به علت گرسنگی از خواب بیدار می‌شوند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خواب زمستانی سبک

بسیاری از پستانداران مانند خرس، به خواب زمستانی واقعی فرونمی‌روند. آن‌ها در فصل زمستان بیشتر از تابستان می‌خوابند اما این خواب، یک خواب عمیق زمستانی نیست. دما و سوخت و ساز بدن‌ این حیوانات به نسبت روزهای دیگر سال کاهش می‌یابد، اما خیلی زود هم می‌توانند از خواب بیدار شوند.

 

 

 

 


 

 

 

منابع

- به من بگو چه وقت؟، نویسنده: گروه مولفان، مترجمان: دکتر بهادر صادقی، دکتر شیوا صالحی شهیدی، نشر سایه گستر، چاپ 1390.

دانشنامه کودک و نوجوان آکسفورد، جلد دوم، مترجمان: شهریار بهرامی اقدم و دیگران، نشر نی، چاپ 1390.

- علوم سوم دبستان

 



نويسنده :آناهید پویان
تاريخ: دوشنبه پانزدهم فروردین ۱۴۰۱ ساعت: 23:31

مورچه‌ها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آیا مورچه‌ها دسته‌جمعی زندگی می‌کنند؟

در لانه‌ی مورچه‌ها چه خبر است؟

چرا مورچه‌ها راه لانه را گم نمی‌کنند؟

یک مورچه‌‌ی کوچک چقدر نیرو دارد؟

 

 

آیا مورچه‌ها دسته‌جمعی زندگی می‌کنند؟

مورچه‌ها جزو گره حشرات هستند. دانشمندان بیش از دوهزار گونه مورچه را شناسایی کرده‌اند. این حشرات در بیشتر نقاط جهان یافت می‌شوند.

مورچه‌ها حشراتی اجتماعی هستند و به طور دسته‌جمعی در لانه‌های بزرگ زندگی می‌کنند. در برخی از لانه‌ها، میلیون‌ها مورچه وجود دارند. مورچه‌ها بیشتر لانه‌هایشان را، در زیر زمین یا در درون درخت‌های خشکیده می‌سازند.

 

 

در لانه‌ی مورچه‌ها چه خبر است؟

در هرلانه، سه نوع مورچه یافت می‌شود که عبارتند از: ملکه، که تنها کارش تخم‌گذاری است. مورچه‌های نر که کار نمی‌کنند و تعداد زیادی مورچه‌ی کارگر که همگی ماده‌اند. لانه‌ی مورچه‌ها دارای حجره‌ها و دالان‌های بسیاری است. این حجره‌ها، کاربردهای مختلفی دارند. ملکه در یکی از این حجره‌ها زندگی می‌کند و تخم می‌گذارد. حجره‌ی کناری آن جایی است که نوزادان از تخم خارج می‌شوند. مورچه‌های کارگر، نوزادانی را که از تخم خارج شده‌اند، برای رشد و نمو به حجره‌ای دیگر منتقل می‌کنند. سایر حجره‌ها برای استفاده‌های خاص دیگری از جمله ذخیره‌ی غذا ساخته می‌شوند. مورچه‌های کارگر مسئول جمع‌آوری غذا، تغذیه نوزادان، ساختن لانه و محافظت از آن هستند.

 

چرا مورچه‌ها راه لانه را گم نمی‌کنند؟

مورچه‌ها می‌توانند از لانه‌شان دور شوند و سپس به راحتی راه خود را به سوی آن بیابند. آنها با استفاده از یک ماده‌ی شیمیایی خاص، نوعی ردپا در طول مسیری که می‌پیمایند به جا می‌گذارند و به کمک آن مسیرشان را پیدا می‌کنند.

یک مورچه‌‌ی کوچک چقدر نیرو دارد؟

نیروی بدنی مورچه‌ها در مقایسه با چثه‌ی کوچک آنها، حیرت‌آور است. یک مورچه می‌تواند شیئی را که 50 برابر خودش وزن دارد، به آسانی حمل کند.

در جنگل‌های استوایی تقریبا در همه‌جا می‌توان لشکری متشکل از هزاران مورچه را دید که به طور ردیفی در حال حرکتند. این مورچه‌ها هرچیز خوردنی را که سر راهشان باشد می‌خورند. این لشکر سیری‌ناپذیر می‌تواند در مدتی کوتاه، گوشت بدن یک جانور مرده را بخورد و فقط استخوان‌های آن را برجا بگذارد.

 

 

 


 

 

 

منبع

- چرا، چطور، چگونه؟ جلد اول، نویسنده: دکتر سونیتا گوپتا، دکتر نینا آگرول، مترجمان: پریسا همایون‌روز، پریچهر همایون‌روز، موسسه نشر و تحقیقات ذکر، 1382.

 



نويسنده :آناهید پویان
تاريخ: پنجشنبه نوزدهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت: 23:16

مارها حیواناتی که گوش ندارند!

 

 

آیا می‌دانید مارها گوش ندارند ؟

وقتی مارگیری در نی مخصوص خود می‌دمد و آهنگی را سرمی‌دهد، از درونِ سبدِ پیش رویش ماری آرام آرام بیرون می‌آ‌ید و بدنش را طوری تکان می‌دهد که گویی می‌خواهد با این آهنگ همراهی کند.

شاید شما این صحنه را بارها در تلویزیون دیده باشید. اما مارها هیچ صدایی را نمی‌شنوند. پس چرا به ساز مارگیر واکنش نشان می‌دهند؟

مارها در دو سوی سر خود، گوش ندارند! این بدان معنی است که مارها، صدایی را که از طریق هوا منتقل می‌شود، مانند ما نمی‌شوند. ولی مارها در قبال ارتعاشاتی که از طریق زمین منتقل می‌شود، حساس هستند. بدین‌ترتیب وقتی به نظر می‌رسد که مار صدای "آمدن" کسی را می‌شنود، در واقع لرزیدن زمین زیرپای آن شخص را حس می‌کند. با آنکه مار ظاهرا فاقد حس شنوایی است، با حواس دیگر خود این کمبود را به خوبی هر چه تمام، جبران می‌نماید. بعضی از مارها نیز وجود موجودات زنده در محیط را از روی دمای بدن آنها حس می‌کنند. آنها در حقیقت صداها را احساس می‌کنند. این ارتعاشات صدا در هوا است که موجب می شود مارها صداها را تشخیص دهند. ارتعاشات و امواجی که از دیگر حیوانات به مارها می‌رسد، بعد از آنالیز مغزشان موجب می‌شود تا آنها درکی از صدای حیوان مقابل پیدا کنند و واکنش مناسب را نشان دهند.

اگر دقت کرده باشید، می‌بینید که مارگیرها هنگام نواختن سازشان به عقب و جلو پیچ و تاب می‌خورند و گاهی پایشان را به زمین می‌زنند. شما می‌بینید که مار همراه با ساز مارگیر و خیره به او از سبدش بیرون می‌آید و خود را بالا می‌کشد. اما این حقیقت ندارد، مار صدای ساز را نشنیده است، بلکه ارتعاشات زمین، به خصوص ارتعاشات ناشی از برخورد پای مارگیر با زمین را احساس کرده و به آن واکنش نشان می‌دهد.

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

منبع

- 365 پرسش و پاسخ علمی برای بچه‌ها، ترجمه: فرزانه کریمی، انتشارات قدیانی، کتاب‌های بنفشه، 1383.



نويسنده :آناهید پویان
تاريخ: چهارشنبه یازدهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت: 23:6

حقایقی شگفت‌انگیز درباره‌ی نهنگ‌ها

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

آیا این حقایق شگفت‌انگیز را درباره نهنگ‌‌ها می‌‌دانستید؟

اجداد نهنگ‌ها روی زمین راه می‌رفتند!

نهنگ‌ها حیواناتی که با صداها می‌بینند!

نهنگ‌ها حیواناتی اجتماعی هستند.

 

نهنگ‌ها شگفت‌انگیز هستند! نهنگ پستانداری آبزی است که دمی بلند دارد. پشتش پهن است و در اقیانوس‌ها زندگی می‌کند. هنگامی که می‌خواهد‌ نفس بکشد از سوراخ‌ بینی که بالای سرش قرار دارد و از آب بیرون است نفس می‌کشد. نهنگ‌ها دو نوع هستند، گروهی که دندان دارند و گروهی که دندان ندارند.

اما آیا میدانستید اجداد نهنگ‌ها روی زمین راه می‌رفتند!

بله درست است!

میلیون‌ها سال پیش نهنگ‌ها بر روی زمین راه می‌رفتند، از آن زمان تاکنون نهنگ‌ها بسیار تغییر کرده و بزرگ و بزرگتر شدند. پاهای عقبی‌شان ناپدید شد و پاهای جلویی‌شان تبدیل به باله شد.

در طول تحقیقات مربوط به تکامل آب‌بازسانان که از اسب‌آبی تا نهنگ‌ها را شامل می‌شود، هانس تووسین یک فسیل ۴۷ میلیون ساله را در پاکستان کشف کرد که حیوانی تنومند با پاهایی کوتاه شبیه روباه و با دمی کشیده را نشان می‌داد.استخوان‌ها که در لایه‌ای از گل قرار گرفته بودند، ویژگی‌هایی مشابه نهنگ‌های امروزی مانند ساختار جمجمه و استخوانی در گوش میانی از خود نشان می‌دادند.

تووسین و گروهش متوجه شدند ایندوهایس‌ها مانند اسب آبی برای یافتن غذا و دور ماندن از شکارچی‌ها به درون آب می‌رفتند که این کار آن‌ها در نهایت باعث شد به طور کامل، زندگی در خشکی آن‌ها تبدیل به زندگی در آب شود. با توجه به این شواهد تووسین می‌گوید که اجداد نهنگ‌ها آب را برای دور ماندن از شکارچیان انتخاب کردند و در نهایت باعث شد به طور کامل زندگی در خشکی آن‌ها تبدیل به زندگی در آب شود.

آیا می‌دانستید نهنگ‌ها حیوانات اجتماعی هستند؟

نهنگ‌ها پستانداران اجتماعی هستند. نوزادان خود را با شیر خود تغذیه می‌کنند و از آن‌ها به خوبی مراقبت می‌کنند و مهارت‌های زندگی را به آنها می‌آموزند.

در قلمرو حیوانات، نهنگ قاتل یکی از اجتماعی‌ترین حیوانات قلمداد می‌شود. آنها در گروه‌های خانوادگی گسترده و متنوعی سفر می‌کنند، در پیری از نوه‌هایشان مراقبت می‌کنند، حتی در گفتار نیز مانند انسان‌ها علائم پیچیده زبانی خاص خود را دارند و گویش‌های نقاط مختلف با هم فرق می‌کند.

اکنون، زیست‌شناسان دریایی می‌توانند یک مسئله دیگر را نیز به این لیست اضافه کنند و آن ایجاد دوستی‌های سریع و روابط اجتماعی متنوع است. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که نهنگ‌ها وقتی که بحث دوستی به میان آید از شامپانزه‌ها و حتی از انسان‌ها نیز جلو می‌زنند و پیوندهای قوی را شکل می‌دهند.

 

 

آیا می‌دانستید نهنگ‌ها حیواناتی هستند که با صداها می‌بینند!

نهنگ ها برای ادامه راه و مسیریابی از امواج پیرامون خود استفاده می کنند، همان کاری که انسانها هم برای کشتی‌های خود استفاده می‌کنند تا به صخره‌ها برخورد نکند. گاهی زیادی امواج که انسان استفاده میکند نهنگ‌ها را بسیار گیج می‌کند و باعث می‌شود نهنگ‌ها راه خود را گم کنند و با گله‌ای که مهاجرت می‌کند همه باهم در ساحل دریا به گل بنشینند و به خاطر فشاری که در خشکی به قلبشان وارد می شود بمیرند.

و اما با دو نوع از نهنگ‌های شگفت‌انگیز آشنا می‌شویم:

نهنگ قاتل

شناختن نهنگ‌های قاتل به دلیل رنگ سیاه و سفیدشان بسیار ساده است.  در واقع آنها گونه‌ای از دلفین-های غول پیکر هستند. اندازه و قدرت دو ویژگی جذاب این حیوانات هستند.  اندازه یک نهنگ قاتل به بزرگی یک اتوبوس است و وزنی به اندازه ۱۰ دلفین دارد. نهنگ‌های قاتل شناگران قدرتمندی هستند. آنها می‌توانند در مدت کوتاهی به سرعت ۵۶ کیلومتر ساعت برسند که برای حرکت در زیر آب بسیار سریع است.

نهنگ‌های گوژپشت

نهنگ‌های گوژپشت در تمام آب‌ها و دریاها شنا کنند. نهنگ‌های نر در هنگام شنا آواز می‌خوانند. صدای آن‌ها از کیلومترها شنیده می‌شود شود. نهنگ‌های گوژپشت از آب بیرون می‌جهند و با پشت خود محکم  به آب می‌کوبند. هیچکس نمی‌داند آنها چرا این کار را انجام می‌دهند. بچه نهنگ‌های گوژپشت به اندازه یک ماشین سواری هستند.

چه زمانی نهنگ‌ها منقرض خواهند شد؟

شواهد و مدارک باستان‌شناسی بر این نکته دلالت می‌کنند که اولین شکار نهنگ‌ها به وسیله اسکیموهای آمریکای شمالی به نام اینویت‌ها در دو اقیانوس اطلس و آرام شمالی 3000 سال قبل از میلاد مسیح، انجام می‌شد. نسل تمام انواع نهنگ‌ها، به دلیل شکار بی‌رویه برای تامین غذا و روغن رو به انقراض است. عولمل دیگر انقراض‌ نهنگ‌ها، آلودگی محیط زیست و تورهای ماهیگیری است. تا قبل از سال 1925 نهنگ‌های خاکستری به علت شکار بی‌رویه در حال انقراض بودند، اما از دهه 1940 تحت حمایت کامل بین‌المللی قرار گرفتند وتعدادشان افزایش یافت. حالا دیگر می‌توان گونه‌های بزرگ‌تری ار نهنگ‌ها را در اروپا مشاهده کرد که در فصل مهاجرت از آن‌جا عبور می‌کنند.

 

 

 


 

 

 

منابع

- دایره‌المعارف حیوانات، نویسنده: زهرا مرادی، نشر داریوش، 1395

- جانوران دریا، نویسنده: سارا فیلیپس، انتشارات پریمان، 1394

- مجله حیوانات شگفت‌انگیز، سال اول، شماره 14، 1395

- به من بگو چه وقت؟، مترجمان: دکتر بهادر صادقی، دکتر شیوا صالحی شهیدی، نشر سایه‌گستر، 1390.

 



نويسنده :آناهید پویان
تاريخ: دوشنبه یازدهم بهمن ۱۴۰۰ ساعت: 23:34

توانایی شگفت‌انگیز دارکوب در نوک زدن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چرا دارکوب‌ها به درختان نوک می‌زنند؟

چرا دارکوب‌ها ضربه مغزی نمی‌شوند؟

 

بسیاری از مردم هنگامی که صدای نوک زدن دارکوب را به درخت‌ می‌شنوند، چنین تصور می‌کنند که این پرنده دارد به درخت آسیب می‌رساند. اما در حقیقت این‌طور نیست، دارکوب با انجام دادن این کار، درخت را از مرگی که ممکن است به سراغ هر درختی بیاید، نجات می‌دهد!

 

دارکوب برای یافتن حشرات موجود در پوسته‌ی درخت به آن نوک می زند. 

دارکوب یک پرنده‌ی درخت‌زی است. یعنی بیشتر عمرش را بر روی درخت‌ها سپری می‌کند و غذایش را نیز روی درخت می‌خورد. در اعماق شکاف‌های پوست هر درخت، کرم و حشرات بسیار زیادی پنهان شده‌اند که غذای خوبی برای دارکوب‌ها هستند. حتی هنگامی که این موجودات در سطح پوست درخت دیده نمی‌شوند، دارکوب با غریزه‌ی مخصوصی می‌تواند آنها را پیدا کند. بعد از اینکه کرم‌ها و حشرات را پیدا کرد، سوراخی به سویشان حفر می‌کند و آنها را به عنوان غذا می‌خورد. در بیشتر موارد، این کرم‌ها و حشره‌ها از انواعی هستند که برای ادامه‌ی زندگی درخت زیان‌آور می‌باشند.

دارکوب‌ چگونه به اعماق پوست و چوب درخت دست پیدا می‌کند؟

نخست اینکه دارکوب منقار تیز و نیرومندی دارد و نوکش در حقیقت مانند فلزی تیز است. دوم اینکه دارکوب‌ها زبان عجیب و غریبی دارند و در بعضی از انواع دارکوب‌ها طول زبان دو برابر طول سرِ دارکوب است. زبان دارکوب گرد و دایره‌ای شکل است و نوک سفت و سختی دارد و در دو طرف آن نیز خارهایی وجود دارد. زبان دارکوب در داخل منقارش مانند یک فنر جمع می‌شود.

هنگامی که دارکوب به جستجوی حشره‌ها در زیر پوست درخت می‌پردازد، می‌تواند این زبان را تا فاصله‌های بسیار زیادی از منقارش درازتر کند و در اعماق شکاف‌های پوست درخت فرو ببرد. دارکوب‌ها معمولا به درخت‌های زنده نوک می‌زنند. دارکوب معمولا نوک تیزش را برای ایجاد حفره‌هایی در بدنه‌ی درخت‌های پوسیده نیز مورد استفاده قرار می‌دهد.

دارکوب برای ساختن آشیانه به درخت نوک می‌زند.

دارکوب در سوراخ هایی که در تنه درخت ایجاد می کنند آشیانه می سازند. در این موارد معمولا درختی را ترجیح می‌دهد که قسمتی از مغزش پوسیده و خالی شده باشد. گاهی از اوقات دارکوب‌ها دوسوراخ در بدنه‌ی یک درخت ایجاد می‌کنند و آشیانه‌ی خود را به صورت یک خانه‌ی دو درب می‌سازند. به این ترتیب، هنگامی که جانوری از دشمنان دارکوب سرزده وارد آشیانه‌اش شود، دارکوب به آسانی قادر است از درب دوم آشیانه فرار کند.

چرا دارکوب‌ها ضربه مغزی نمی‌شوند؟

دارکوب‌ نوک خود را ۲۰ بار در ثانیه با نیروی ۱۲۰۰ برابر جاذبه زمین بدون هیچ آسیب و صدمه‌ای برروی نوک ، چشم‌ها یا سرش به تنه درخت می‌کوبد. ساختار سر و گردن این پرندگان به گونه‌ای است که می تواند ضربات محکمی را که دارکوب به تنه درخت وارد می کند، به خوبی تحمل کند.

جمجمه دارکوب‌ها نسبت به پرندگان دیگر ضخیم‌تر است. استخوان‌های اسنفجی متراکم جمجمه دارکوب آنقدر قوی است که مانند ضربه‌گیر از هر گونه فشاری به مغز جلوگیری می‌کند. منقار و جمجمه با بافتی همبند با قابلیت ارتجاعی بالا به یکدیگر متصل شده‌اند. مغز دارکوب‌ها محکم در جمجمه‌ای فاقد هرگونه ماده سیالی قرار دارد.

دارکوب‌ها یک پلک داخلی ضخیم دارند که مثل کمربند ایمنی از چشم محاظت می‌کند و مانع از پاره شدن شبکیه چشم در فشار بالا می‌شود. همچنین چشم پرنده با خون پر شده تا از شبکیه حفاظت شود.

 

 

 

 


منبع

- به من بگو چرا و چگونه، نویسنده: سعید درودی، انتشارات بهزاد، 1381.

 



نويسنده :آناهید پویان
تاريخ: پنجشنبه هفتم بهمن ۱۴۰۰ ساعت: 23:44